سلام
در ابتدا مدنظر داشته باشید که در این لحظات والدین باید صبور باشند. در وهله اول باید ریشه لجبازی کودک را کشف کنید. باید آرام و خونسرد فکر کنید تا این موقعیت‏‌ها را به لحظاتی خوش تبدیل کنید.
مشکل را شناسایی کنید و به کمک خود کودک، دنبال راه حل بگردید. به این ترتیب او دیگر شما را دشمن خود نمی‌‏داند. اگر از کودک خواستید کاری را انجام دهد،‌ برای پیشگیری از مشاجره مزاحم کار او نشوید.‌
لجبازی را یک ویژگی منفی ندانید، بلکه به آن با دید مثبت نگاه کنید. لجبازی کودک می‏‌تواند نشانه این باشد که او به فکر خودش است و می‏‌تواند قاطعانه افکار و عقاید خود را به زبان آورد.‌ اگر موضوع چندان جدی نیست،‌ هیچ ضرری ندارد که با کودک خود مذاکره کنید و به توافق برسید.
بیش از حد واکنش نشان ندهید. گاهی اوقات بهترین روش مقابله با بی‌ادبی کودک، این است که در این باره با او گفت‌وگو کنید. زمانی با او حرف بزنید که هر دو آرام شده باشید.
کارهایی را که از کودک انتظار دارید به او بگویید. در خواست‌های خود را به طور واضح و روشن بیان کنیداگر می‌خواهید کودکتان از انجام کار خاصی خودداری کند، باید قبلا یک بار مسئله را به او گفته باشید مثلا «مریم روی مبل نپر» یا «روی صندلی بشین و تلویزیون نگاه کن.»
به کودکان خود برای همکاری فرصت کافی بدهید. در صورت انجام دستور از او تشکر کنید. اگر می‌خواهید کار جدیدی مثل آماده شدن برای خواب را به کودکتان یاد دهید، یک بار توضیح دهید، پنج دقیقه صبر کنید سپس خواسته خود را یک بار دیگر تکرار کنید.

اگر می‌خواهید کودک از انجام کار خاصی خودداری کند، باید از تکرار مرتب آن اجتناب کنید.
امیدوارم این نکات به شما در حل مشکلتان کمک کرده باشد.

پاسخ دهنده: مهسا دهقانی : (کارشناس ارشد روان شناسی بالینی)

سلام
اگر منظور شما از نامنظم بودن فرزندتان مرتب نبودن اتاق و وسایل شخصی شان است می توانید برای رفع این مشکل موارد زیر را مدنظر قرار دهید:
یک راه خوب برای مسئول کردن بچه ها نسبت به انجام کارهای مربوط به اتاق و حیطه شان این است که پاداش یا امتیازی که قرار است به او بدهید را مشروط کنید به انجام کامل کاری که از او خواسته اید.
راه دیگر این است که کارهای مربوط به اتاق و تمیز کردن آن را به چندقسمت تقسیم کنید برای این منظور خیلی خوب است که اتاق را به چهار بخش تقسیم کنید و از او بخواهید در زمان های مجزا روی هر بخش کار کند، یا روی هر آیتم جداگانه تمرکز کند؛ مثلا اول آشغال ها، بعد لباس ها، و سپس اسباب بازی ها و ...
راه دیگر این است که برای شروع تمیز کردن اتاق به فرزندتان کمک کنید. نکته ای دیگری که باید مدنظرتان باشد این است که فقط کمکش کنید تا شروع کند. مخصوصا بچه های کوچک تر واقعا نیاز دارند تا برای شروع کمک شان کنید. هیچ اشکالی ندارد که 15 تا 30 دقیقه با او در اتاقش باشید و بسته به سنش نشانش دهید که چطور باید شروع کند تا کارش کامل شود. مثلا شاید لازم باشد به او یاد دهید لباس را از روی زمین بردارد، بررسی اش کند و بعد در کمد یا سبد لباس های کثیف بگذارد.
موفق باشید .
پاسخ دهنده: مهسا دهقانی (کارشناس ارشد روان شناسی بالینی)

با سلام
غلبه بر تنبلی نه زیاد سخت است و نه آسان . بلکه شما باید قبل از هر چیز اراده کنید. عوامل بسیار زیادی بر روی تنبلی کردن تاثیر
می گذارد. عواملی مانند تناسب اندام و نوع تغذیه تا برنامه‌ ریزی برای کارها و داشتن یک هدف به درمان تنبلی کمک می‌کنند .نکات زیر به شما برای غلبه بر تنبلی کمک می کند:
1-برای غلبه بر تنبلی انگیزه داشته باشید
در برخی موارد، دلیل تنبلی کمبود انگیزه است. می توانید انگیزه خود را از طریق تجسم کردن و تفکر در مورد اهمیت انجام تکلیف و یا به دست آوردن هدف، تقویت کنید.
2-از خودتان انتظار کامل بودن نداشته باشید
انتظار زیاد از خود باعث می‌شود تا نسبت به انجام کامل کارها حساس شوید و بخواهید تا تمام کارها بی‌نقص انجام شود. این بسیار خوب است که تمامی کارها بدون نقص انجام شود و یکی از اصول موفقیت است اما اگر بخواهید همیشه به دنبال بهترین باشید، هیچ کاری را شروع نمی‌کنید و مدام کارها را به بعدا موکول می‌کنید. این کار باعث می‌شود که تنبلی به سراغ شما بیاید و هیچ کاری را پیش نبرید.
3-تعیین اهداف روزانه، هفتگی، ماهانه و سالانه
برای درمان تنبلی ، ابتدا باید بدانید که اهداف هفتگی شما را متمرکز و با انگیزه نگه می‌دارد. همچنین یادداشت‌ برداری از خواسته‌ ها و اهداف، ضمن منظم کردن افکارتان به شما انگیزه می ‌بخشد و بعدها که به آنها مراجعه کنید برایتان جالب خواهد بود که چه مسیری را طی کرده ‌اید.
4-فعال باشید و اقداماتی را انجام دهید
از یک جایی شروع کنید. سخت ‌ترین و مهم ‌ترین مرحله همین است. بدانید که همه چیز از یک نقطه صفر شروع می‌شود. هر کاری کنید، بدون شروع کردن و اراده، نمی‌توانید تنبلی را درمان کنید. شما تنها مربی و معلم خود هستید. منبع اصلی الهامات خودتان هستید. پس به خودتان گوش دهید، به خودتان بگویید: “”من می‌توانم این کار را انجام دهم”” این را بلند بگویید و حتی آن را ضبط کنید و برای خود پخش کنید.

موفق باشید
پاسخ دهنده: مهسا دهقانی (کارشناس ارشد روانشناسی بالینی)

با سلام خدمت شما
به منظور درمان درست بی خوابی، شما باید در ابتدا دلیل بی خوابی هایتان را پیدا کنید . مسائل عاطفی مانند استرس، اضطراب و افسردگی باعث نیمی از موارد بی خوابی است. اما عادت فرد در طول روز، روال خواب و سلامت جسمی نیز ممکن است نقش مهمی در ایجاد بی خوابی داشته باشند. سعی کنید تمام علل بی خوابی را شناسایی نمایید. هنگامی که ریشه مشکل بدرستی شناسایی شود می توان درمان مناسب را انتخاب کرد. اما در ادامه یکسری نکات عمومی و کلی جهت بهبود خوایتان پیشنهاد می کنم:
1- برنامه منظمی برای خواب و بیداریتان داشته باشید یعنی سعی کنید در زمان خاصی بخوابید و در زمان خاصی از خواب بیدار شوید.
2-بطور منظم ورزش کنید . حتی ورزش های سبک مثل پیاده روی کوتاه می تواند کیفیت خوایتان را بالا ببرد.
3-قبل از خواب بدنتان را با چند نفس عمیق و مدیتیشن آرام کنید تا آرامش بیشتری داشته باشید.
4-اتاق خواب را تاریک، آرام و خنک نگه دارید.
5-گوشی موبایل را حداقل یک ساعت قبل از خواب کنار بگذارید.
امیدوارم که این نکات بتواند به شما در رفع مشکلتان کمک کند.

پاسخ دهنده: مهسا دهقانی (کارشناس ارشد روانشناسی بالینی)

با سلام
در ابتدا باید در نظر داشته باشید و به خود بگویید که مشکل و سختی برای همه است نه فقط برای من و به این نکته توجه کنید که وجود بحران ها در زندگی همیشگی نیست و روزی به پایان می رسند. پیشنهاد می شود برای کنترل اضطراب در شرایط بحرانی به موارد زیر را عمل کنید:
1-وجود مشکل و بحران را بپذیرید.
2-به دنبال کشف دلایل بحران نباشید.
3-خود را درگیر اخبار ناگوار نکنید.
4-سعی کنید هدف واحدی برای خود انتخاب کنید و به دنبال آن هدف بروید.
5- ورزش کردن در کنترل اضطراب شما می تواند موثر باشد.
6- نوشتن یادداشت های روزانه را آغاز کنید.

امیدوارم این نکات بتواند در کنترل اضطرابتان به شما کمک کند.
پاسخ دهنده: مهسا دهقانی (کارشناس ارشد روانشناسی بالینی)

سلام به شما همکار محترم
علائمی را که شما بیان می کنید نشاندهنده اعتماد به نفس پایین در شما می باشد . برای اینکه بتوانیم این مشکل را حل کنیم اول باید بدانیم اعتماد به نفس چیست . اعتماد به نفس درواقع باور افراد به توانییشان برای انجام کارها می باشد. زمانی که اعتماد به نفس در افراد پایین باشد نتیجه این می شود که دائم خود را با دیگران مقایسه می کنند. در واقع این باور را دارند که دیگران می توانند کارها را به خوبی انجام دهند اما آنها نمی توانند . در ادامه تکنیک هایی را بیان می کنم تا به شما در افزایش اعتماد به نفس کمک کند:
1- مهم ترین راه افزایش اعتماد به نفس این است که باور کنید شما هم می توانید مانند دیگران اعتماد به نفس بالایی داشته باشید.
2- دومین راه برای افزایش اعتماد به نفس، مطمئن و باصلابت صحبت کردن است. زمانی که محکم صحبت می کنید حرف هایتان بیشتر به دل دیگران می نشیند و باعث اعتماد دیگران به شما می شود و نتیجه این می شود که اعتماد به نفس شما بالاتر می رود.
3- مثبت نگر بودن راه دیگری است که به افزایش اعتماد به نفس شما کمک می کند. افرادی که اعتماد به نفس بالایی دارند مثبت نگر هستند و نمی گذارند افکار منفی به ذهن آنها راه پیدا کند. این افراد در بدترین شرایط هم تمام تلاش خود را می کنند تا نکته ای مثبت از شرایط موجود بیرون بیاورند تا بتوانند حال بهتری را تجربه کنند.
4- همیشه در حال یادگیری بودن و افزایش اطلاعات باعث بالا رفتن اعتماد به نفس می شود. زیرا زمانی که در زمینه های مختلف اطلاعات دارید و می توانید درباره شان اظهارنظر کنید، مسلما احساس خودباوری زیادی در شما بوجود می آید که خود این حس برای افزایش اعتماد به نفس کافیست.
5-یکی دیگر از راه های افزایش اعتماد به نفس مربوط به دست کم نگرفتن خود است به این معنا که شما نباید مقام و درجه خود را پایین بدانید و فکر نکنید که به اندازه کافی خوب نیستید.
6- فکر کردن به موفقیت های قبلیتان هرچند کوچک به شما در بالابردن اعتماد به نفستان کمک می کند . زیرا با مرورکردن شما به این نتیجه می رسید که اگر توانستم این موفقیت ها را به دست بیاورم از این به بعد هم می توانم موفق باشم.
7- ورزش کردن به صورت روزانه و همیشگی نیز در بالایردن اعتماد به نفستان به شما کمک می کند . زیرا در وهله اول ورزش کردن، خود باعث تقویت نیروی اراده و پشتکار می شود و همچنین اگر هر روز ورزش کنید به این باور می رسید که من می توانم کاری را به صورت ثابت انجام دهم و این حس به شما در بالابردن اعتماد به نفس به شما کمک می کند.
امیدوارم این مطلب بتواند به شما در حل مشکلتان کمک کند.
پاسخ دهنده: مهسا دهقانی (کارشناس ارشد روانشناسی بالینی)

با سلام
همانطور که می دانیم داشتن مقدار کمی اضطراب برای عملکرد بهتر مفید است زیرا باعث می شود فرد از نظر روانی هشیار باشد و برای مقابله با امتحان آماده گردد اما اگر این اضطراب بیش از حد باشد نه تنها مفید نیست بلکه باعث ناکامی نیز می شود. اضطراب امتحان می تواند دلایل مختلفی از قبیل عملکرد ضعیف در امتحانات قبلی، آماده نبودن برای امتحان و ترس از شکست خوردن باشد. اگر فرد در امتحانات قبلی به دلیل مطالعه ناکافی و اضطراب شدید نتوانسته مطالب را به یاد بیاورد و یا اگر احساس خودارزشمندی فرد به نمرات امتحانی اش وابسته باشد و به دلیل فشاری که به خود می آورد ممکن است اضطراب امتحان را شدیدتر کند.
برای پیشگیری و به حداقل رساندن این اضطراب موارد زیر می تواند مفید و کارساز باشد:
1- مطمئن باشید که برای امتحان آماده هستید . برای این کار باید قبل از امتحان به اندازه ای مطالب را خوانده باشید که یادآوریشان برایتان ساده باشد و نباید درس خواندن را برای شب امتحان بگذارید.
2- به افکار منفی گوش ندهید: اگر افکار مزاحم و نگران کننده ای از قبیل اینکه (( من به اندازه کافی خوب نیستم )) و یا (( هرگز نمی توانم امتحانم را به خوبی بدهم)) را با افکار آرامش بخشی از قبیل (( من میتوانم به خوبی از پس این امتحان برآیم )) و یا (( من مطالب را یاد گرفته ام )) جایگزین کنید کنترل اضطراب برایتان ساده تر می شود.
3- به اندازه کافی بخوابید: خواب شبانه کافی به شما کمک می کند به راحتی روی مطالب متمرکز شوید و پاسخ ها را به یادبیاورید.
4- در دام کمالگرایی نیفتید: انتظار نداشته باشید که عالی باشید. همه ما اشتباه می‌کنیم و هیچ اشکالی هم ندارد. کامل بودن شما اهمیتی ندارد، مهم این است که بدانید تمام تلاشتان را کرده اید.
در صورتی که توصیه های فوق به شما کمک نکرد حتما از روانشناس و در شرایط خاص از روانپزشک کمک بگیرید.


پاسخ دهنده : مهسا دهقانی ( کارشناس ارشد روانشناسی بالینی)